0
0

منشاء احساس خوب از کجاست؟؟

1359 بازدید

منشاء احساس خوب از کجاست؟؟؟؟

منشا حس خوب از دورن انسان هست . همیشه باید احساس خوب داشت چون با احساس خوب میشود اتفاقات خوب را رقم زد و فکرهای خوب داشت.
اما این حس خوب باید واقعی و دائمی باشد . یعنی اینکه از درون و عمیق باشد طوری که هیچ عامل بیرونی منفی آن را به هم نریزد.
اگر احساست بد شد . با یک اقدام و حرکتی باید حست را به حس خوب به طور موقت تبدیل کنی . مثلا به صورت گوش دادن به یک آهنگ  شاد یا هم صحبتی با یک دوستی که انرژی مثبت دارد که میتواند حست رو خوب کند …. یا خوردن یک خوراکی مورد علاقه مثل بستنی  اینها مواردی هستند که به طور موقت حالت را خوب میکنند اما برای داشتن حس خوب دائمی باید یک رابطه عمیق و عالی با خودت داشته باشی طوری که در هر شرایطی بتوانی حالت را خوب نگه داری . اعتقاد به قدرت برتر عالم یعنی خداوند یکتا این احساس خوب را همیشگی میکند.
اما در مورد دود یا نوشیدنی باید بگویم که شما با مصرف این طور چیزها که به بدنت اسیب میزنی در مدار ناخوبی ها قرار میگیری شما نمیتوانی خودت رو فریب بدهی و کاری که اشتباه هست را بگویی خوب است و حالم را خوب میکند. بهتر است برای داشتن حال خوب واقعی با خودت رو راست باشی…….
ما دو نوع احساس داریم یکی خوب و یکی بد
وقتی فاصله ذهن و روح ما زیاد  باشد احساس بدی میکنیم وقتی فاصله ذهن و روح نزدیک باشد احساس خوب داریم روح ما از خداست و هیچ محدودیتی را باور ندارد هر چقدر با خدا و روحمان هماهنگ باشیم احساس بهتری داریم و این احساس از درون می آید از روح ما و احتیاجی نیست با عوامل بیرونی به خوشی برسیم هر چقدر به خواسته هامان توجه کنیم به روح مان نزدیکتر هستیم و در نتیجه احساس خوبی داریم و نیازی نیست با عوامل بیرونی بخواهیم خودمان را خوشحال کنیم.

منظور از حس خوب یعنی احساسی که حاصل تلاش ذهنی و  حاصل تغییر دیدگاه باشد.احساس خوبی که حاصل رشد شخصی باشد.

 

 

 

 

دوست عزیز احساس ما به دلیل فاصله بین روح و ذهن ما بوجود می آید…..هرچه این فاصله کم باشه احساس ما بهتر و هر چه این فاصله بیشتر باشد احساس ما بدتر میشود…

پس منشا احساس خوب زمانی است ک ما بتوانیم این فاصله را کم کنیم و این مستلزم این است ک ب مسائل و ناخواسته های زندگیمان از منظر روحمان نگاه کنیم.
عامل بیرونی میتواند موقتاً احساس خوب را در ما بوجود بیاورد  اما همیشگی نیست و هر کس باید با ساختن باورهای درست این مهارت را از” درون “ بدست بیاورد تا همیشه در احساس و فرکانس خوب باقی بماند.
ما تشکیل شده از یک روح هستیم که از آن خداست و همچنین یک ذهن. ذهن ما حاصل تجربه های متفاوت ما در زندگی هست که از کودکی تا به امروز داشتیم و روح ما حاصل یک جنس ناب الهی و ذات مقدس و بی نهایت پروردگارمان. با تجربه های نامانوس و نامتقارنی که بر لوح سفید و پاک ذهن ما از کودکی ثبت و ضبط میشود بین ذهن و روح ما فاصله می افتد.

انسان را اینطور فرض کنید:
یک پیاز را در نظر بگیرید که از چند لایه تشکیل شده است رویه اصلی و پوست روی آن پیاز را می کنیم چند لایه زیر هست که همه مثل هم صاف و تمیز و تازه هست لایه ی رویی به مانند ذهن هست و یه لایه زیرتر از لایه ی اول روح انسان.
حالا که ما پوست این پیاز را کندیم اگر مدتی بگذرد و این پیاز را بررسی کنیم متوجه میشویم: که لایه رویی در اثر برخورد با اکسیژن و شرایط بیرونی در اثر گذشت زمان تازه گی خودش را از دست میدهد و کم کم نازکتر میشود و چروکیده و جمع و جور تر می شود.و فاصله کیفیتی بین این لایه با لایه زیر بیشتر و بیشتر میشود

ذهن و روح انسان هم از بدو تولد به این شکل هست؛
ذهن ما در اثر برخورد با افکار خانواده و اطرافیان رنگ و بویی متفاوت ازآنچه روح بی نهایت ما میدانسته به خودش میگیرد
ما باید این فاصله کیفی را کم کنیم تا ذهنمان به صورت کاملتر و بهتر با روحمان هماهنگ شود. ما از روح پاک و آرام و بی انتهای خودمان کمک میگیریم تا ذهنمان را آرام کنیم. در واقع ما با اینکار داریم از خدا کمک میگیریم. و خداوند هم بیان کرده که تنها با یاد خودش انسان آرامش میگیرد.حالا ما میدانیم که تنها باید ذهنمان را شبیه روحمان کنیم تا به آرامش برسیم.

همه عوامل بیرون از خودمان به غیر از روح ما ابزار به حساب می آیند.این ابزارها اگر به کم کردن این فاصله بین ذهن و روح ما کمک کنند خوب هستند در غیر اینصورت به کار نمی آیند. بعضی از این عوامل چون قوانین ثابت در موردشان وجود ندارد در هر فرد متفاوت است. مثلا موزیک ممکن است حال یکی را خوب کند و حال یکی را خراب. و اینکه باید دقت کنیم که این عوامل بیرونی زودگذر نباشند که بعدا ضررش از منفعتش بیشتر بشود.مثل مواد و مشروب
پس در نظر اول بهتر است با عوامل درونی مثل یک فکر خوب و یک نیت خیر ذهنمان را آرام کنیم و از روح مان و از یاد خدا کمک بگیریم.و بعد اگر که یک عامل بیرونی تر به ما کمک میکند از آن استفاده کنیم.
آیا قلب برای خون رسانی به خودش از عضو دیگری استفاده می کند؟ تنها عضوی که نیاز خود را به خون از خودش تامین می کند قلب است. ما باید تولید کننده شادی بشویم نه وارد کننده آن چرا که اگر شیر شادی را ببندند ما هم افسرده می شویم.
در حقیقت تامین شادی عمیق و مانا برای انسان زمانی می تواند روی دهد که بتواند خوراکی مناسب برای روح خود فراهم نماید؟

آیه ای در قرآن وجود دارد که می فرماید: لِكَيْلَا تَأْسَوْا عَلَى مَا فَاتَكُمْ وَلَا تَفْرَحُوا بِمَا آتَاكُمْ.
 این یکی از آن نشانه های مهم و اساسی است که در این باره در قرآن مطرح شده است.
آیه به ما می گوید به آنچه که از دست می دهید زیاد اندوه نخورید و به خاطر آن چیزی هم که به دست می آورید زیاد شادمان نشوید.

اگر نعمت و لذتی از دست رفت به جزع و فزع نیفتید. این طور نباشد فکر کنید دنیا روی سرتان خراب شده است و همه چیز به بن بست رسیده و زندگی تمام شده است.  در حقیقت انسان مومن به قدری ظرفیت و سعه صدر و کمال دارد که حتی اگر دنیایش را هم از او بگیرند می گوید من خدا دارم و رازق و پشتیبان من خداوند است و او  مرا رها نمی کند. در آن سو آیه تصریح می کند که اگر دنیا به شما روی کرد و به نعمت و گشایشی رسیدید نباید سرمست و مغرور شوید. در حقیقت انسان مومن انسان معتدلی است که نه از به دست آوردن سرمست و مغرور می شود و نه به خاطر از دست دادن دچار چنان حرمانی می شود که خود را ببازد.

«قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللّهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالْطَّیبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِی لِلَّذِینَ آمَنُواْ فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا خَالِصَةً یوْمَ الْقِیامَةِ كَذَلِكَ نُفَصِّلُ الآیاتِ لِقَوْمٍ یعْلَمُونَ»( سوره اعراف/32)
بگو این مواهب، این روزی‌های پاك، این زیبایی‌ها، برای مردم با ایمان، هم در همین زندگی دنیا است و هم در زندگانی جاوید و آخرت؛ اما با یك تفاوت و آن تفاوت، این است كه در این دنیا، زیبایی‌ها با زشتی‌ها آمیخته و آلوده است؛ شادی‌ها به غم‌ آلوده و آمیخته است؛ ولی در دنیای دیگر، در روز رستاخیز، این زیبایی‌ها و این مواهب پاك، برای مردم با ایمان به صورت خالص وجود دارد.

نویسنده:زهرا اوتاری

آیا این مطلب را می پسندید؟
https://radiohast.com/?p=4326
zahra.otari
اشتراک گذاری:
واتساپتوییترفیسبوک

نظرات

1 نظر در مورد منشاء احساس خوب از کجاست؟؟

دیدگاهتان را بنویسید

  1. بادرود سلام
    خانم اوتادی از رب وجود شما برای اگاهی ها سپاسگزارم واز خودشما که همت می کنید واین مطالب را به اشتراک می گذارید سپاسگزارن
    دقیقا ما باید تولید کننده شادی باشیم از کوزه برون تراود هر انچه در اوست تا محیط اطرافمون را تحت تاثیر قراربدهیم وبه سایر موجودات عشق وشادی هدیه کنیم وشاهراه شادی باشیم مثل یک گل معطر مثل یک جویبار مثل بارون که وقتی در کنار انها قرار میگیری از درون با طراوت می شوی شاد می شوی وبا خوشحالی ویک حس خوب می گی خدایا شکرت

    5